Waar was ik ook alweer gebleven? We waren geloof ik aangekomen in het Oriental Kwai Resort in Kanachanburi.Dit is overigens een heel mooi (kleinschalig en nieuw) resort en je kan hier voor een spot prijs eten. Zowel Thaise als Nederlandse dingen (zoals pannenkoeken. Mmmh, als toetje met chocolade ijs, slagroom en banaan...ow ja, en natuurlijk chocolade saus). Verder hele goede service, super vriendelijk en wat vooral handig is, ze spreken ook Nederlands;-) 's Avonds hebben we hier dus uitgebreid gegeten met z'n allen.
Na een redelijke nacht (jet-lag) hebben we 's morgens heerlijk ontbeten in het Oriental Kwai resort. Dit zat bij de prijs in. Daarna zijn we in een open (belangrijk detail, ff onthouden) taxi naar de grootste begraafplaats van Kanchanaburi (waar slachtoffers van de tweede wereld oorlog liggen) gegaan. Ondermeer 180 Nederlanders. Vervolgens zijn we naar een museum gegaan waar van alles en nog wat verteld werd over de aanleg van de spoorlijn en de brug over de River Kwai (zelf even googelen voor meer info). Na dit alleshebben we de beroemde brug bezocht. Eigenlijk had ik ‘m groter (breder) verwacht. Het was best een beetje eng, omdat het hoog was en overal waren openingen waar je zo door kon vallen. En uiteraard waren we niet de enige die even de brug wilden bekijken. Bovendien was het er behoorlijk heet. Na even rondgekeken te hebben (en 103 foto's) zijn we terug naar de taxi gegaan. Die zou ons naar de pier brengen waar we met de boot naar het floating hotel zouden gaan. Maar die beste man wist niet waar het was. Dus de mannen gingen met de chauffeur ergens info inwinnen terwijl wij met z'n zessen in de taxi achter bleven. Dat kan toch niet heet zijn zou je denken, want hij was toch open? Nou, geloof me, het was best warm. Nou ja, uiteindelijk konden we toch vertrekken. Ow ja, nog een leuk detail om te weten...we hadden toch poncho's? Die zaten in de koffer. Na een half uurtje rijden (heerlijk dat windje, iedereen was weer afgekoeld) stopte de chauffeur ineens en werden de zijkleppen dicht gedaan. Paar minuten later begon het echt te stortregenen. Erg gelachen met z'n allen in die taxi Dit keer waren we niet nat van het zweet. Maar na regen...precies, en we waren al snel weer droog. Na ruim een uur werden we ergens (er was wel een rivier) gedropt. Maar uhh, geen boot voor ons....En de taxichauffeur was inmiddels weg. Maar geen paniek, Patrick regelde in z'n beste Thais een boot en na wat onzekerheden (tja, wij zijn mee, dus de boot missen is peanuts)waren 3 kwartier later aan bij ons drijvende hotel. Onderweg hebben we nog een Goana (soort varaan) en buffels (of waren het gewoon koeien?) gezien.
Hoe het verder gaat vertel ik in volgende verhaal.