Het flaoting hotel is dus echt een drijvend hotel. Het is een prachtig gezicht als je met de boot aankomt. Er hangen overal planten en op dede vlonders voor de kamers zijn hangmatten en wat ligbedden. Ziet er allemaal heel idyllisch uit. En omdat de rivier (de Kwai) heel hard stroomt kan je je bij de eerste kamer in het water laten vallen en neemt de stroom je mee en moet je bij de laatste kamer (of eerder kan ook, maar als je te laat bent...hè Gijs;-)) je weer met een trappetje omhoog klimmen. Iedereen heeft dit gedaan behalve Karlijn en ik (ik offerde me op voor Karlijn;-), bovendien moet toch iemand foto's maken). Verder bestaat elke kamer (mag ook hok zeggen) uit twee bedden (1-persoons en een 2-persoons) en een soort van badkamer. Maar er was geen afvoer, het water liep door de kieren zo de rivier in. Enne, doortrekken kon ook niet. Gewoon lekker spoelen met een kom water. En waar dat afvalwater dan inkwam? Stroom hadden we ook niet (wel stromend water (de rivier dus)aldus Karlijn). Warm water was er uiteraard ook niet. Toen het begon te schemeren werden overal olielampjes opgehangen en kreeg je bij iedere kamer je privé olielampje. Geloof me, 's nachts kan het dan heel donker zijn.

Na wat hangen in de hangmat, relaxen, zwemmen, voetballen e.d. konden we om 19.00 eten (De voetbalwedstrijd werd overigens even onderbroken omdat, er wat olifanten het voetbalveld overstaken).
Het eten was weer heel lekker. We kregen allerlei Thaise gerechten met rijst. 's Avonds hebben Mik, Kayl en ik ons nog laten masseren (Karlijn keek toe) zodat we daarna ontspannen onze bedjes in konden rollen. Op zich allemaal niet zo'n probleem, alleen hadden Mik, Kaylee en Karlijn een mug IN hun klamboe. Bij Karlijn is dat alleen maar een vervelend geluid, echt prikken doen de muggen haar niet (ze smaakt te chemisch). Maar Mik en Kayl zaten (zitten) echt vreselijk onder de bulten (gelukkig zijn de bulten niet zo grootJ)

‘s Morgens om een uur of zeven kwamen er twee olifanten die gewassen werden in de rivier. Daarna mocht je ze eten geven. Na een lekker ontbijtje zijn we nog even door het dorpje, dat op de oever is, heengelopen. Het zijn allemaal mensen uit Birma (ook de mensen die in het hotel werken). Ze zijn van Het 'Mon' geloof en zijn in Birma verderven door uuh, de Engelsen, Japanners uh, misschien dat iemand het even kan opzoeken). Maar op zich wel een mooi dorp, maar ik zou er nooit willen wonen. Ook hebben we de tempel bezocht.

Om twaalf uur werden we weer door dezelfde boot opgehaald en naar de juiste pier gebracht. Hier stond een busje klaar die ons naar het volgende avontuur in Bangkok zal brengen....De nachttrein naar Chiang Mai.

Wordt vervolgd.