Inmiddels zitten we op het zonnige eiland Koh Chang. Maar daar kom je uiteraard niet zomaar.
Kaj was eergisternacht (in het Prince Palace hotel) schijtziek geworden. Hij wil nu nooit meer een broodje Hotdog (was het toch nog ergens goed voor;-)).
Rond half elf stond keurig het taxibusje klaar om ons naar Koh Chang te brengen. Eerst naar Thrat en vandaar een half uurtje met de boot. In totaal waren we wel zo'n 6 uur onderweg.
Het waaide heel hard toen we aankwamen en onderweg voelde ik me langzaam maar zeker ook steeds beroerder worden (had niet eens een hotdog gegeten).
We hebben hier twee geschakelde huisjes en we kunnen communiceren door het stopcontact ('s avonds erg gelachen met Kaj). Huisjes zien er prima uit, en we zitten vlak aan de zee (nu maar hopen dat er geen tsunami komt;-))
We zijn 's avonds met z'n allen wat gaan eten in het restaurant dat bij het resort hoort. Allemaal erg lekker en niet duur (voor een blikje/flesje drinken 50 cent). Maar na het eten moest ik rennen naar de wc en heb het net gehaald. Verdere details bespaar ik jullie.
Helaas gaat de heimwee bij mij (ook bij Karlijn, die mist Jeroen;-)) toeslaan. (Niks bijzonders, heb ik overal, behalve in Australië). Vandaag hebben we vooral genoten van de zon, zee, strand en zwembad. Bijna iedereen is wel wat verbrand, maar zoveel zon hadden we ook nog niet gehad. Tussendoor hebben we weer wat in het restaurant gegeten. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet......

Kaj is overigens weer als nieuw en ik voel me ook alweer stukken beter. (Mocht dit iemand interesseren)

Ow, enne Mary, waarom krijgen de Gijsjes steeds wel een knuffel en de Glasjes niet?????